Przejdź do głównej treści

Biała glinka

Słownik kwalifikacji BUD.24 - Prowadzenie prac renowatorskich elementów architektury

Biała glinka to jasny pigment mineralny, często utożsamiany z kaolinem. W renowacji powłok malarskich może być stosowana jako składnik farb i zapraw o charakterze tradycyjnym, m.in. w technikach kazeinowych.

Zastosowanie w farbie kazeinowej

Farba kazeinowa wykorzystuje kazeinę jako spoiwo. W pracach konserwatorskich ważne jest, aby dodawany pigment był zgodny z charakterem historycznej powłoki, nie powodował przebarwień i nie zaburzał paroprzepuszczalności. Biała glinka spełnia te warunki, ponieważ jest materiałem mineralnym, względnie obojętnym i dobrze łączy się z tradycyjnymi spoiwami.

W pytaniach egzaminacyjnych biała glinka jest wskazywana jako pigment możliwy do zastosowania przy renowacji powłoki malarskiej kazeinowej.

Cechy białej glinki

  • ma jasną, białawą barwę,
  • jest pigmentem mineralnym,
  • może pełnić również funkcję wypełniacza,
  • dobrze wpisuje się w technologie tradycyjnych powłok malarskich,
  • nie tworzy szczelnej, nieprzepuszczalnej warstwy jak niektóre współczesne powłoki syntetyczne.

Na co uważać?

W renowacji nie dobiera się pigmentu wyłącznie według koloru. Liczy się także zgodność ze spoiwem, podłożem, technologią historyczną i wymaganiami konserwatorskimi. Przed wykonaniem większej powierzchni zaleca się próbę kolorystyczną i technologiczną.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja