Co to jest fluatowanie tynków?
Fluatowanie to zabieg wzmacniania mineralnych podłoży, np. tynków cementowo-wapiennych, przez nasycenie ich roztworem fluatu. Fluaty to preparaty chemiczne, które reagują ze składnikami wapiennymi podłoża i tworzą trudno rozpuszczalne związki mineralne. Dzięki temu osłabiona powierzchnia staje się bardziej zwarta, mniej pyląca i bardziej odporna na działanie czynników atmosferycznych.
Zastosowanie w renowacji
Fluatowanie stosuje się szczególnie wtedy, gdy tynk:
- jest osłabiony przez deszcz, mróz, wiatr i zmiany temperatury,
- pyli się lub kruszy powierzchniowo,
- wymaga wzmocnienia przed dalszymi pracami renowatorskimi,
- ma charakter mineralny, np. cementowo-wapienny lub wapienny.
W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się schemat: najpierw osłabiony tynk nasyca się mlekiem wapiennym, a następnie dwukrotnie roztworem fluatu. Poprawną odpowiedzią jest więc fluat, a nie żywica silikonowa, poliakrylowa ani wodorotlenek baru.
Dlaczego najpierw mleko wapienne?
Mleko wapienne uzupełnia składniki wapienne w osłabionym tynku i przygotowuje podłoże do reakcji z fluatem. Dopiero późniejsze nasycenie roztworem fluatu prowadzi do utwardzenia i wzmocnienia struktury powierzchniowej.
Ważne zasady wykonania
- Podłoże powinno być oczyszczone z luźnych fragmentów, pyłu i brudu.
- Zabieg wykonuje się na podłożu chłonnym, ale nie mokrym od wody opadowej.
- Roztwór fluatu nanosi się zwykle pędzlem lub metodą nasycania.
- Często stosuje się dwukrotne nasycenie, aby uzyskać pełniejsze wzmocnienie.
Zapamiętaj
Osłabione tynki cementowo-wapienne wzmacnia się przez nasycenie mlekiem wapiennym, a następnie dwukrotne nasycenie roztworem fluatu.