Grubość warstwy nośnej ściany to minimalna grubość konstrukcyjnej części podłoża, w której można bezpiecznie zakotwić elementy mocujące, np. kotwy do okładzin kamiennych. Nie należy jej mylić z grubością tynku, warstwy wyrównawczej ani samej płyty kamiennej.
W przypadku okładzin kamiennych montowanych metodą „na sucho” kotwy przenoszą obciążenia z płyt kamiennych na ścianę. Dlatego podłoże musi mieć odpowiednią nośność, grubość i jakość materiału.
Typowe wymagania z tabel wykonawczych
Dla ścian stosowanych jako podłoże zakotwienia można spotkać następujące minimalne wartości:
- ściana z betonu min. C 12/15 — grubość warstwy nośnej min. 120 mm, czyli 12 cm,
- ściana z cegły pełnej min. klasy 15 — grubość warstwy nośnej min. 240 mm, czyli 24 cm.
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba odczytać właściwą kolumnę tabeli, np. „ściana z cegły pełnej”, a następnie właściwy wiersz: „grubość warstwy nośnej ściany d”.
Na co uważać?
Częstym błędem jest pomylenie:
- głębokości zakotwienia kotwy, np. 80 mm lub 120 mm,
- rozstawu kotew, np. 300 mm,
- odległości od naroża, np. 115 mm,
- z grubością warstwy nośnej ściany, np. 240 mm.
Jeżeli pytanie dotyczy minimalnej grubości podłoża z cegły pełnej pod okładzinę kamienną montowaną „na sucho”, właściwa wartość to 240 mm = 24 cm.