Hydrofobizacja kamienia to zabieg impregnacyjny polegający na nadaniu powierzchni właściwości odpychania wody. Po prawidłowo wykonanej hydrofobizacji krople wody nie wsiąkają w kamień, lecz perłą się na powierzchni i spływają. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych najważniejszy skutek tego procesu to brak zwilżania.
Cel zabiegu
Hydrofobizacja ogranicza:
- nasiąkanie wodą opadową,
- podciąganie kapilarne w strefie powierzchniowej,
- wnikanie zanieczyszczeń rozpuszczonych w wodzie,
- ryzyko uszkodzeń mrozowych wynikających z obecności wody w porach.
Nie jest to metoda czyszczenia. Hydrofobizacja nie usuwa zabrudzeń, nie oczyszcza wgłębnie i sama w sobie nie usuwa korozji biologicznej. Jeśli kamień jest zabrudzony, zasolony lub porośnięty glonami, najpierw trzeba wykonać odpowiednie prace przygotowawcze.
Preparaty hydrofobowe
Do hydrofobizacji stosuje się najczęściej preparaty na bazie związków krzemoorganicznych, np. silanów i siloksanów. Wnikają one w pory kamienia i zmieniają ich charakter z hydrofilowego na hydrofobowy, czyli niechłonący wody.
Ważne zasady wykonania
Podłoże powinno być:
- czyste,
- suche lub odpowiednio sezonowane,
- pozbawione aktywnych wykwitów solnych,
- stabilne i nieosypujące się.
Zabieg powinien zachować paroprzepuszczalność kamienia. Oznacza to, że materiał ma ograniczać wnikanie wody ciekłej, ale nadal umożliwiać odparowanie wilgoci z wnętrza. Nieprawidłowo dobrany preparat może powodować przebarwienia, połysk albo zatrzymanie wilgoci w murze.