Korozja biologiczna

Słownik kwalifikacji BUD.24 - Prowadzenie prac renowatorskich elementów architektury

Co to jest korozja biologiczna?

Korozja biologiczna to niszczenie lub pogarszanie stanu materiału budowlanego pod wpływem organizmów żywych, np. glonów, grzybów, porostów, bakterii lub mchów. W przypadku tynków elewacyjnych najczęściej objawia się jako zielony, brunatny albo czarny nalot na powierzchni.

Typowe objawy

  • zielony nalot na tynku, szczególnie w miejscach wilgotnych i zacienionych,
  • ciemne smugi pod parapetami, gzymsami lub nieszczelnymi obróbkami,
  • miejscowe przebarwienia i zabrudzenia elewacji,
  • z czasem osłabienie estetyki, a przy długotrwałym zawilgoceniu także degradacja wyprawy tynkarskiej.

Warunki sprzyjające rozwojowi

Korozja biologiczna rozwija się tam, gdzie występuje wilgoć, ograniczone nasłonecznienie i słaba wentylacja powierzchni. Często pojawia się na elewacjach północnych, w pobliżu zieleni, przy nieszczelnych rynnach, parapetach lub obróbkach blacharskich.

Różnica względem innych rodzajów korozji

Korozja biologiczna nie wynika bezpośrednio z uderzeń, ścierania ani reakcji chemicznej samego materiału. Jej przyczyną jest działalność organizmów żywych. Dlatego zielony nalot na tynku należy wiązać przede wszystkim z korozją biologiczną, a nie fizyczną, chemiczną czy mechaniczną.

Postępowanie renowacyjne

Najpierw należy rozpoznać i usunąć przyczynę zawilgocenia. Następnie powierzchnię oczyszcza się i stosuje odpowiedni preparat biobójczy. Dopiero po wyschnięciu i zabezpieczeniu podłoża można wykonywać dalsze prace naprawcze lub malarskie.