Mocowanie okładziny kamiennej na kotwy i zaprawę polega na mechanicznym zakotwieniu płyt kamiennych do podłoża oraz wypełnieniu przestrzeni między płytą a ścianą zaprawą. W wariancie określanym jako pełna zalewka zaprawa wypełnia całą szczelinę za okładziną, a nie tylko pojedyncze punkty podparcia.
Elementy systemu
- płyty kamienne – tworzą widoczną okładzinę ściany,
- kotwy metalowe – przenoszą obciążenia i stabilizują płyty,
- zaprawa zalewowa – wypełnia przestrzeń za płytami,
- podłoże konstrukcyjne – mur, beton lub inne stabilne podłoże.
Jak rozpoznać ten sposób na rysunku?
Na schemacie widoczne są płyty okładzinowe odsunięte od podłoża, metalowe kotwy łączące płyty ze ścianą oraz zaprawa wypełniająca przestrzeń za okładziną. To odróżnia ten system od mocowania „na sucho”, gdzie stosuje się same kotwy bez zalewania zaprawą.
Cechy pełnej zalewki
Pełna zalewka zwiększa podparcie płyty i ogranicza puste przestrzenie za kamieniem. Jednocześnie wymaga starannego wykonania, aby nie powstały naprężenia, zawilgocenie lub wykwity. Zaprawa powinna być dobrana do rodzaju kamienia i warunków pracy okładziny.
Różnice względem innych metod
- Kotwy bez zaprawy – mocowanie mechaniczne, zwykle z pustką powietrzną za płytą.
- Ruszt z prętów stalowych – płyty montuje się do konstrukcji nośnej z prętów lub profili.
- Wieszaki osadzone w podłożu – płyty zawiesza się na specjalnych elementach nośnych.
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest zauważenie jednoczesnej obecności kotew oraz zaprawy wypełniającej przestrzeń za okładziną.