Mur pruski
Słownik kwalifikacji BUD.24 - Prowadzenie prac renowatorskich elementów architektury
Co to jest mur pruski?
Mur pruski to tradycyjna ściana o konstrukcji szkieletowej, w której nośny układ tworzą elementy drewniane, a pola między nimi wypełnia się najczęściej cegłą, gliną, zaprawą lub innym materiałem mineralnym. Jest to odmiana konstrukcji ryglowej, często spotykana w budynkach historycznych.
Cechy charakterystyczne
- widoczny drewniany szkielet: słupy, rygle, zastrzały,
- wypełnienie pól między drewnem materiałem murowym lub glinianym,
- połączenie materiałów o różnych właściwościach: drewna i muru,
- duża wrażliwość na zawilgocenie, korozję biologiczną drewna i uszkodzenia spoin.
Znaczenie w renowacji
W pracach renowatorskich mur pruski wymaga szczególnej kontroli stanu technicznego drewna oraz wypełnienia. Typowe problemy to zagrzybienie, próchnienie elementów drewnianych, spękania wypełnienia, odspojenia zapraw oraz nieszczelności powodujące wnikanie wody.
Trwałość i zużycie techniczne
W tabelach normatywnych dla elementów budynku mur pruski może mieć podany okres trwałości oraz roczny stopień zużycia. Jeżeli roczny stopień zużycia wynosi np. 2,5%, to całkowite zużycie techniczne następuje po:
100% : 2,5% = 40 lat
Oznacza to, że przy maksymalnym tempie degradacji element zostanie uznany za całkowicie zużyty technicznie po 40 latach.