Metoda jaskółczego ogona jest stosowana przy naprawie niewielkich, pojedynczych rys i pęknięć w murze, szczególnie wtedy, gdy biegną one wzdłuż spoin i nie świadczą o poważnej utracie nośności konstrukcji.
Typowy zakres zastosowania to rysy i pęknięcia:
- o szerokości do około 4 mm,
- sięgające maksymalnie do głębokości około 4 cm,
- występujące lokalnie, pojedynczo,
- przebiegające głównie w spoinach muru.
Na czym polega metoda?
Rysę lub pęknięcie należy najpierw oczyścić z luźnych fragmentów zaprawy, pyłu i zabrudzeń. Następnie poszerza się ją w taki sposób, aby przekrój miał kształt zbliżony do jaskółczego ogona, czyli był szerszy w głębi niż przy powierzchni. Dzięki temu zaprawa po związaniu lepiej zakleszcza się w murze i trudniej wypada z naprawianego miejsca.
Po przygotowaniu szczeliny wypełnia się ją odpowiednio dobraną zaprawą naprawczą, najczęściej zgodną z charakterem istniejącego muru, np. wapienną, cementowo-wapienną lub renowacyjną.
Kiedy nie wystarczy ta metoda?
Jeżeli pęknięcia są szerokie, głębokie, liczne albo wskazują na pracę konstrukcji, sama zaprawa może być niewystarczająca. W takich przypadkach stosuje się inne rozwiązania, np. kotwienie, iniekcję, zszywanie muru lub przemurowanie uszkodzonego fragmentu.
Zapamiętaj
Dla pojedynczych rys do 4 mm szerokości i do 4 cm głębokości, biegnących wzdłuż spoin, właściwą metodą jest poszerzenie rysy w formie jaskółczego ogona i wypełnienie jej zaprawą.