Osadzenie pośrednie na sucho to metoda montażu płyt kamiennych, w której okładzina nie jest przyklejana ani zalewana zaprawą na całej powierzchni. Płyty mocuje się mechanicznie do ściany za pomocą elementów pośrednich, np. konsol, uchwytów, szyn, wsporników lub kotew regulowanych.
Cechy rozpoznawcze
W tej metodzie występuje zwykle:
- szczelina powietrzna między ścianą a płytą kamienną,
- metalowe elementy montażowe widoczne przed zasłonięciem kolejnymi płytami,
- możliwość regulacji położenia płyt w pionie i poziomie,
- brak pełnego podparcia płyty zaprawą,
- przenoszenie ciężaru płyt przez uchwyty i wsporniki.
Na ilustracjach egzaminacyjnych metodę tę można rozpoznać po tym, że płyty kamienne są odsunięte od podłoża, a między ścianą a okładziną widać konstrukcję mocującą.
Dlaczego „na sucho”?
Określenie na sucho oznacza, że zasadnicze mocowanie odbywa się mechanicznie, bez pełnej warstwy zaprawy lub zalewki za płytą. Zaprawa może pojawić się pomocniczo, ale nie stanowi głównego sposobu osadzenia.
Różnica względem osadzenia bezpośredniego
Przy osadzeniu bezpośrednim płyty mocuje się bezpośrednio do podłoża, np. na kotwy osadzane w murze. Przy osadzeniu pośrednim między podłożem a płytą znajduje się dodatkowy system montażowy, który przenosi obciążenia i umożliwia regulację ustawienia okładziny.
Zastosowanie
Metodę stosuje się szczególnie przy elewacjach kamiennych, gdzie ważne są trwałość, wentylacja przegrody, możliwość kompensacji odkształceń oraz precyzyjne ustawienie ciężkich płyt.