Paroprzepuszczalność to zdolność powłoki malarskiej do przepuszczania pary wodnej z podłoża na zewnątrz. W renowacji elementów architektury jest to bardzo ważna cecha, ponieważ mury zabytkowe często zawierają wilgoć pochodzącą z podciągania kapilarnego, nieszczelności lub zasolenia.
Powłoki paroprzepuszczalne
Do powłok dobrze przepuszczających parę wodną należą przede wszystkim:
- farby wapienne,
- farby krzemianowe,
- część farb mineralnych.
Takie powłoki pozwalają ścianie „oddychać”, czyli umożliwiają odparowanie wilgoci. Są często stosowane przy pracach konserwatorskich, zwłaszcza na podłożach mineralnych.
Powłoki paroszczelne
Powłoki paroszczelne ograniczają lub blokują przenikanie pary wodnej. Przykładem jest farba olejna, która tworzy szczelną, hermetyczną i odporną na wilgoć warstwę. Z tego powodu dobrze znosi kontakt z wodą, ale może być niekorzystna na wilgotnych murach.
Znaczenie w renowacji
Na zawilgoconych i zasolonych podłożach powłoka paroszczelna może zatrzymać wilgoć w murze. Skutkiem bywa łuszczenie farby, pęcherze, odspajanie tynku oraz krystalizacja soli pod powłoką.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu pojawiają się określenia: hermetyczna, odporna na wilgoć, nieprzepuszczająca pary wodnej, najczęściej chodzi o powłokę olejną.