Pęcherze i złuszczenia tynku to wady polegające na miejscowym odspojeniu wyprawy tynkarskiej od podłoża albo rozwarstwieniu samego tynku. Widoczne są jako wybrzuszenia, odparzenia, łuski lub odpadające fragmenty zaprawy.
Typowe przyczyny
Do powstawania pęcherzy i złuszczeń mogą prowadzić m.in.:
- użycie niewystarczająco zgaszonego wapna w zaprawie,
- słaba przyczepność tynku do podłoża,
- zabrudzone, pylące lub zatłuszczone podłoże,
- zbyt szybkie wysychanie zaprawy,
- zawilgocenie i działanie mrozu,
- zasolenie murów.
W przypadku wapna problem polega na tym, że niezgaszone cząstki reagują z wodą już po wykonaniu tynku. Zwiększają wtedy swoją objętość, powodując lokalne wybrzuszenia i odspajanie warstwy.
Rozpoznanie na egzaminie
Jeśli w pytaniu pojawia się informacja o niewystarczająco zgaszonym wapnie suchogaszonym, prawidłowym skutkiem są zwykle pęcherze i złuszczenia, a nie rysy skurczowe czy przebarwienia.
Znaczenie w renowacji
Podczas prac renowatorskich wada ta jest istotna, ponieważ świadczy o problemie technologicznym lub materiałowym. Naprawa wymaga usunięcia słabo związanych fragmentów, oceny podłoża i wykonania nowej warstwy z prawidłowo przygotowanej zaprawy.