Rolka stojąca

Słownik kwalifikacji BUD.24 - Prowadzenie prac renowatorskich elementów architektury

Co to jest rolka stojąca?

Rolka stojąca to układ cegieł, w którym cegły są ustawione stojąco, czyli pionowo względem podłoża lub lica muru. W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest skojarzenie: rolka stojąca = cegły ułożone na stojąco.

Termin „rolka” odnosi się do charakterystycznego pasa lub rzędu cegieł stosowanego m.in. w elementach dekoracyjnych, zakończeniach murów, nadprożach, gzymsach, obramieniach otworów oraz detalach architektonicznych z cegły.

Jak rozpoznać rolkę stojącą?

Cegły w rolce stojącej:
- są ustawione pionowo,
- tworzą rytmiczny układ elementów,
- często pełnią funkcję ozdobną lub wykończeniową,
- mogą występować w historycznych murach ceglanych i detalach elewacyjnych.

Porównanie z innymi sposobami ułożenia cegieł

W murarstwie spotyka się różne określenia położenia cegły:
- na płask – cegła leży na największej powierzchni,
- na rąb – cegła ustawiona jest na węższej krawędzi,
- na stojąco – cegła ustawiona jest pionowo; tak układa się cegły w rolce stojącej.

Znaczenie w renowacji

Podczas prac renowatorskich ważne jest poprawne rozpoznanie pierwotnego układu cegieł. Odtwarzając detal, należy zachować nie tylko materiał i kolor spoin, ale także sposób ułożenia cegieł. Błędne ułożenie, np. zastosowanie cegieł „na płask” zamiast „na stojąco”, może zaburzyć wygląd historycznego elementu.