Beton komórkowy
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Co to jest beton komórkowy?
Beton komórkowy, nazywany też gazobetonem, to lekki materiał budowlany o porowatej strukturze. Produkuje się go m.in. z piasku, wapna, cementu, wody i środka spulchniającego, który powoduje powstanie licznych drobnych porów powietrznych.
Najważniejsze cechy
- mała masa objętościowa – elementy są lżejsze niż tradycyjna cegła pełna lub bloczki betonowe,
- dobra izolacyjność cieplna – pory powietrzne ograniczają przewodzenie ciepła,
- łatwa obróbka – bloczki można docinać piłą i łatwo bruzdować,
- odpowiednia nośność dla ścian murowanych – zależnie od odmiany i klasy wytrzymałości,
- paroprzepuszczalność – materiał może wspierać regulację wilgotności przegrody.
Zastosowanie
Bloczki z betonu komórkowego stosuje się do wykonywania:
- ścian zewnętrznych,
- ścian działowych,
- ścian osłonowych i wypełniających w budynkach szkieletowych,
- nadmurowań i lekkich przegród murowanych.
Dlaczego pasuje do lekkich ścian osłonowych?
W budynkach o konstrukcji szkieletowej główne obciążenia przenosi szkielet, np. żelbetowy lub stalowy. Ściany osłonowe powinny więc możliwie mało obciążać konstrukcję. Dlatego odpowiednim materiałem są bloczki gazobetonowe, ponieważ są znacznie lżejsze od cegły silikatowej pełnej, cegły klinkierowej czy pełnych bloczków betonowych.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy lekkich ścian osłonowych w konstrukcji szkieletowej, najbardziej typową odpowiedzią są bloczki z betonu komórkowego, czyli gazobetonowe.