Dopuszczalne odchyłki tynków
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Dopuszczalne odchyłki tynków to maksymalne różnice między wykonaną powierzchnią tynku a wymaganym położeniem, płaszczyzną lub kierunkiem określonym w dokumentacji i warunkach technicznych odbioru robót.
Podczas odbioru sprawdza się m.in.:
- odchylenie powierzchni tynku od płaszczyzny,
- odchylenie krawędzi od linii prostej,
- odchylenie powierzchni i krawędzi od kierunku pionowego,
- odchylenie powierzchni i krawędzi od kierunku poziomego,
- odchylenie przecinających się płaszczyzn od wymaganego kąta.
Tynk II kategorii
Dla tynku II kategorii typowe wymagania odbiorowe obejmują:
- odchylenie od płaszczyzny i linii prostej: nie większe niż 4 mm na całej długości łaty kontrolnej 2 m,
- odchylenie od kierunku pionowego: nie większe niż 3 mm na 1 m,
- odchylenie od kierunku poziomego: nie większe niż 4 mm na 1 m, przy czym łącznie nie więcej niż 10 mm na całej powierzchni ograniczonej przegrodami pionowymi,
- odchylenie przecinających się płaszczyzn od kąta: nie większe niż 4 mm na 1 m.
Jak czytać tabelę odchyłek?
Najpierw należy znaleźć właściwy wiersz, czyli kategorię tynku, np. II. Następnie wybiera się odpowiednią kolumnę, np. „od kierunku pionowego”. W pytaniu egzaminacyjnym nie należy odczytywać wartości z sąsiednich kolumn, np. poziomu lub odchylenia od płaszczyzny.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy maksymalnego odchylenia powierzchni tynku II kategorii od kierunku pionowego, poprawna wartość wynosi:
3 mm na 1 m.