Izolacja wodochronna – oznaczenie graficzne
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Izolacja wodochronna to warstwa zabezpieczająca element budynku przed działaniem wilgoci lub wody. Stosuje się ją m.in. w fundamentach, ścianach piwnic, podłogach na gruncie, tarasach, balkonach, dachach oraz pomieszczeniach mokrych.
Jak rozpoznać na rysunku?
Na rysunkach budowlanych izolację wodochronną przedstawia się najczęściej jako wyraźny, zaczerniony pas lub grubą linię ciągłą umieszczoną w miejscu warstwy izolacyjnej. Oznaczenie może występować poziomo, pionowo lub po obrysie elementu, zależnie od tego, gdzie zaprojektowano zabezpieczenie przed wodą.
W zadaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę, czy symbol sugeruje warstwę szczelną, ciągłą i odcinającą dostęp wody. Poprawnym wyborem jest rysunek, który pokazuje właśnie taki graficzny znak izolacji wodochronnej.
Gdzie występuje izolacja wodochronna?
Typowe miejsca zastosowania:
- ławy i ściany fundamentowe,
- ściany piwnic,
- posadzki na gruncie,
- tarasy i balkony,
- dachy płaskie,
- łazienki, pralnie i inne pomieszczenia mokre.
Materiały stosowane do izolacji wodochronnych
Do wykonywania takich izolacji używa się m.in.:
- pap asfaltowych,
- folii hydroizolacyjnych,
- mas bitumicznych,
- membran,
- zapraw i szlamów uszczelniających.
Ważne na egzaminie
Nie należy mylić izolacji wodochronnej z termoizolacją. Termoizolacja oznacza ochronę cieplną, a izolacja wodochronna zabezpiecza przed wilgocią lub wodą. W pytaniach z rysunkami trzeba rozpoznawać symbol graficzny, a nie rodzaj materiału po nazwie.