Kawerny i raki w betonie
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Kawerny i raki to wady powierzchni konstrukcji betonowych lub żelbetowych. Powstają najczęściej wskutek nieprawidłowego układania, zagęszczania albo pielęgnacji mieszanki betonowej.
Czym są raki i kawerny?
- Raki betonowe to miejsca, w których beton ma ubytki, pustki lub odsłonięte kruszywo. Powierzchnia jest nierówna i porowata.
- Kawerny to większe puste przestrzenie lub zagłębienia w betonie, widoczne na powierzchni elementu albo ujawnione po rozdeskowaniu.
Takie wady mogą obniżać trwałość elementu, pogarszać estetykę oraz ułatwiać wnikanie wody i substancji agresywnych do betonu.
Dopuszczalna wielkość wad
Przy ocenie powierzchni konstrukcji betonowej lub żelbetowej należy pamiętać o ważnej wartości egzaminacyjnej:
Łączna wielkość kawern i raków nie powinna być większa niż 5% łącznej powierzchni elementu.
Jeżeli wady przekraczają tę wartość, element wymaga oceny technicznej i zwykle naprawy.
Najczęstsze przyczyny powstawania raków
- zbyt słabe zagęszczenie mieszanki betonowej,
- niewłaściwa konsystencja betonu,
- zbyt gęste zbrojenie utrudniające przepływ mieszanki,
- nieszczelne deskowanie,
- segregacja składników mieszanki,
- nieprawidłowe układanie betonu warstwami.
Znaczenie przy odbiorze robót
Podczas odbioru robót betonowych sprawdza się m.in. wygląd powierzchni, obecność ubytków, raków, kawern, pęknięć oraz odsłoniętego zbrojenia. Wady powierzchniowe należy porównać z wymaganiami technicznymi i dokumentacją projektową.
Do zapamiętania: raki i kawerny w betonie – maksymalnie 5% powierzchni elementu.