Marka zaprawy cementowej określa jej wytrzymałość na ściskanie, najczęściej podawaną w MPa. Im wyższa marka, tym większą wytrzymałość mechaniczną ma zaprawa po związaniu i stwardnieniu.
W zadaniach egzaminacyjnych należy porównać podaną wartość MPa z zakresem w tabeli i wskazać zastosowanie, w którym ta wartość się mieści.
Typowe zastosowania według marki
Przykładowe zakresy zastosowania zapraw cementowych:
- 2 ÷ 4 MPa – warstwa narzutu tynkarskiego, gładka warstwa wierzchnia tynku,
- 4 ÷ 7 MPa – tynki zwykłe,
- 4 ÷ 12 MPa – murowanie ścian, fundamentów, łuków i sklepień; podłoża pod posadzki,
- 7 ÷ 12 MPa – mocowanie kotew i elementów złączy,
- 12 ÷ 20 MPa – wykonywanie posadzek.
Jak rozwiązać takie pytanie?
Jeżeli zaprawa ma markę 17 MPa, należy sprawdzić, w którym przedziale występuje liczba 17. Wartość ta mieści się w zakresie 12 ÷ 20 MPa, dlatego taka zaprawa może być stosowana do wykonywania posadzek.
Nie pasuje natomiast do tynków, murowania fundamentów ani mocowania złączy, ponieważ podane dla nich zakresy kończą się maksymalnie na 12 MPa albo 7 MPa.
Ważne na egzaminie
Nie należy kierować się wyłącznie nazwą roboty budowlanej. Decydujący jest zakres wytrzymałości podany w tabeli. Jeśli marka zaprawy nie mieści się w danym przedziale, tego zastosowania nie należy wybierać.