Moment zginający to wielkość wewnętrzna występująca w belce, która powoduje jej zginanie. Powstaje na skutek działania obciążeń zewnętrznych, np. sił skupionych, obciążeń równomiernie rozłożonych lub momentów skupionych.
W obliczeniach konstrukcyjnych moment zginający oznacza się najczęściej literą M i podaje w jednostkach:
- Nm – niutonometr,
- kNm – kiloniutonometr.
Moment zginający w belce swobodnie podpartej
Dla belki swobodnie podpartej obciążonej równomiernie na całej długości obciążeniem liniowym q, maksymalny moment zginający występuje w środku rozpiętości belki.
Wzór ma postać:
$$ M_{max} = \frac{q l^2}{8} $$
gdzie:
- Mmax – maksymalny moment zginający,
- q – obciążenie równomiernie rozłożone, np. kN/m,
- l – rozpiętość belki między podporami.
Ważne rozróżnienie
Ten wzór dotyczy wyłącznie przypadku, gdy belka jest:
- swobodnie podparta,
- obciążona równomiernie na całej rozpiętości,
- obciążona pionowo w dół.
Dla innych schematów obciążenia obowiązują inne wzory. Na przykład dla jednej siły skupionej w środku belki maksymalny moment wynosi:
$$ M_{max} = \frac{P l}{4} $$
Znaczenie praktyczne
Moment zginający jest potrzebny do sprawdzania nośności elementów konstrukcyjnych, np. belek stalowych, drewnianych i żelbetowych. Im większy moment zginający, tym większe naprężenia powstają w przekroju belki.