Obciążenie charakterystyczne warstwy budowlanej to wartość obciążenia przyjmowana do zestawień obciążeń, zwykle bez mnożenia przez współczynnik bezpieczeństwa. Dla warstw o stałej grubości, np. podkładu cementowego, izolacji, płyt lub warstwy keramzytu, obciążenie podaje się najczęściej w kN/m².
Podstawowy wzór
Dla warstwy równomiernie rozłożonej na powierzchni:
gk = h × γ
Gdzie:
- gk – obciążenie charakterystyczne [kN/m²],
- h – grubość warstwy [m],
- γ – ciężar objętościowy materiału [kN/m³].
Najczęstszy błąd to pozostawienie grubości w milimetrach. Przed obliczeniem trzeba ją zamienić na metry, np. 25 mm = 0,025 m.
Przykład z płyty pilśniowej
Dane:
- grubość płyty: 25 mm = 0,025 m,
- ciężar objętościowy: 4,00 kN/m³.
Obliczenie:
gk = 0,025 × 4,00 = 0,10 kN/m²
Oznacza to, że płyta pilśniowa porowata o grubości 25 mm powoduje obciążenie charakterystyczne równe 0,10 kN/m².
Obciążenie charakterystyczne a obliczeniowe
Obciążenie obliczeniowe otrzymuje się przez pomnożenie obciążenia charakterystycznego przez współczynnik obciążenia:
gd = gk × γf
Dla przykładu: 0,10 × 1,3 = 0,13 kN/m².