Przejdź do głównej treści
  1. Strona główna
  2. Słownik
  3. BUD.25
  4. Obciążenie obliczeniowe

Obciążenie obliczeniowe

Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie

Obciążenie obliczeniowe to wartość obciążenia przyjmowana do sprawdzeń konstrukcyjnych. Otrzymuje się ją przez pomnożenie obciążenia charakterystycznego przez odpowiedni współczynnik obciążenia.

Wzór

q_d = q_k × γ_f

gdzie:
- q_d – obciążenie obliczeniowe, np. kN/m²,
- q_k – obciążenie charakterystyczne, np. kN/m²,
- γ_f – współczynnik obciążenia.

Jak to stosować w tabelach obciążeń?

W zestawieniach obciążeń stałych najpierw oblicza się obciążenie charakterystyczne warstwy, np. z grubości i ciężaru objętościowego materiału:

q_k = grubość warstwy × ciężar objętościowy

Następnie wynik mnoży się przez współczynnik obciążenia.

Przykład

Warstwa keramzytu ma grubość 100 mm, czyli:

100 mm = 0,100 m

Z tabeli:

q_k = 0,100 × 8,00 = 0,80 kN/m²
γ_f = 1,2

Obciążenie obliczeniowe wynosi:

q_d = 0,80 × 1,2 = 0,96 kN/m²

Typowy błąd egzaminacyjny

Częstym błędem jest podanie samego obciążenia charakterystycznego, czyli 0,80 kN/m², zamiast przemnożenia go przez współczynnik. Jeśli pytanie dotyczy obciążenia obliczeniowego, zawsze należy uwzględnić współczynnik obciążenia.