Pierwsza pomoc przy oparzeniu cieplnym
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Oparzenie cieplne powstaje wskutek działania wysokiej temperatury, np. gorącej wody, pary, płomienia, rozgrzanego narzędzia lub materiału. Na budowie i przy robotach wykończeniowych może dojść do niego m.in. podczas pracy z nagrzewnicami, opalarkami, gorącymi masami bitumicznymi lub urządzeniami elektrycznymi.
Co zrobić w pierwszej kolejności?
Najważniejsze działanie to schłodzenie poparzonego miejsca zimną lub chłodną bieżącą wodą. Zwykle zaleca się chłodzenie przez około 10-20 minut, o ile nie powoduje to wychłodzenia poszkodowanego.
Schładzanie:
- ogranicza dalsze uszkodzenie tkanek,
- zmniejsza ból,
- zmniejsza obrzęk,
- poprawia rokowanie przy gojeniu.
Czego nie wolno robić?
Przy oparzeniu nie należy:
- smarować skóry tłuszczem, masłem, olejem ani kremami,
- polewać rany spirytusem lub innymi środkami drażniącymi,
- przebijać pęcherzy,
- odrywać odzieży przyklejonej do skóry,
- przykładać lodu bezpośrednio do skóry.
Takie działania mogą pogłębić uszkodzenie skóry, zwiększyć ból albo spowodować zakażenie.
Co po schłodzeniu?
Po schłodzeniu oparzenie można osłonić jałowym, suchym opatrunkiem lub czystą tkaniną. Jeśli oparzenie jest rozległe, głębokie, dotyczy twarzy, dłoni, stóp, krocza albo poszkodowany źle się czuje, należy wezwać pomoc medyczną.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących oparzenia cieplnego poprawna pierwsza czynność to: schłodzić poparzone miejsce zimną wodą.