Rusztowanie nożycowe
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Rusztowanie nożycowe to mechaniczne urządzenie do wykonywania prac na wysokości, w którym platforma robocza jest podnoszona pionowo za pomocą układu skrzyżowanych ram przypominających nożyce. W pytaniach egzaminacyjnych często występuje jako rusztowanie stosowane do lekkich prac elewacyjnych na wysokości około 3–14 m.
Zastosowanie
Rusztowania nożycowe wykorzystuje się m.in. do:
- malowania i napraw elewacji,
- montażu lekkich elementów wykończeniowych,
- prac konserwacyjnych,
- czyszczenia powierzchni na wysokości,
- prac instalacyjnych wewnątrz i na zewnątrz budynków.
Najczęściej są to podesty ruchome przejezdne, które umożliwiają szybkie ustawienie stanowiska pracy bez czasochłonnego montażu klasycznego rusztowania stojakowego.
Cechy charakterystyczne
Najważniejszą cechą rusztowania nożycowego jest pionowe podnoszenie platformy. Konstrukcja nożycowa zapewnia stabilność, ale zwykle nie pozwala na duży wysięg boczny. Dlatego urządzenie powinno być ustawione możliwie blisko miejsca wykonywania robót.
Warunki bezpiecznego użytkowania
Podłoże powinno być równe, stabilne i mieć odpowiednią nośność. Pracownicy muszą stosować zasady BHP dotyczące prac na wysokości, a urządzenie powinno być sprawne technicznie i użytkowane zgodnie z instrukcją producenta.
Jak odróżnić od innych rusztowań?
- Kozłowe – proste, niskie rusztowanie oparte na kozłach.
- Drabinowe – wykorzystuje drabiny jako element konstrukcyjny.
- Stojakowe – klasyczne rusztowanie z pionowymi stojakami.
- Nożycowe – mechaniczne, z platformą unoszoną układem nożycowym.