Ściana trójwarstwowa
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Ściana trójwarstwowa to ściana zewnętrzna złożona z trzech podstawowych warstw: konstrukcyjnej, termoizolacyjnej i osłonowej. Rozwiązanie to stosuje się m.in. w budynkach murowanych i żelbetowych, gdy wymagane jest dobre połączenie nośności, izolacyjności cieplnej i trwałej elewacji.
Warstwy ściany trójwarstwowej
- warstwa konstrukcyjna – przenosi obciążenia z budynku, np. ze stropów i dachu; może być wykonana z betonu, żelbetu, ceramiki, silikatów lub betonu komórkowego,
- warstwa termoizolacyjna – ogranicza straty ciepła, najczęściej wykonana z wełny mineralnej lub styropianu,
- warstwa osłonowa – zewnętrzna warstwa elewacyjna, chroniąca izolację i ścianę przed wpływami atmosferycznymi; może być np. murowana z cegły elewacyjnej lub klinkierowej.
Podparcie warstwy osłonowej
Warstwa osłonowa ma własny ciężar, dlatego musi być prawidłowo podparta. W budynku o konstrukcji żelbetowej zaleca się osadzenie jej na poszerzonym wieńcu, który zapewnia stabilne oparcie i przekazanie obciążeń na konstrukcję budynku.
Ważne zasady wykonawcze
- warstwa osłonowa nie powinna swobodnie „wisieć” bez odpowiedniego podparcia,
- należy zapewnić połączenie warstwy osłonowej z konstrukcyjną za pomocą łączników lub kotew,
- trzeba uwzględnić szczeliny dylatacyjne i wentylacyjne, jeśli przewiduje je projekt,
- rozwiązanie powinno być zgodne z dokumentacją techniczną.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych warstwa osłonowa ściany zewnętrznej w obiekcie żelbetowym jest najczęściej kojarzona z oparciem na poszerzonym wieńcu, a nie na samych kotwach lub przypadkowych elementach stalowych.