Ściana w technologii tradycyjnej
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Ściana w technologii tradycyjnej to najczęściej ściana murowana wykonywana z drobno- lub średniowymiarowych elementów, takich jak cegły, pustaki ceramiczne, bloczki z betonu komórkowego, bloczki silikatowe albo betonowe. Elementy te układa się warstwami i łączy zaprawą murarską.
Cechy rozpoznawcze
Ścianę tradycyjną można rozpoznać po:
- widocznym układzie elementów murowych w warstwach,
- spoinach poziomych i pionowych,
- wykonywaniu robót bezpośrednio na budowie,
- zastosowaniu zaprawy cementowej, cementowo-wapiennej lub cienkowarstwowej,
- dużym udziale prac murarskich.
Przykładowe materiały
Do ścian tradycyjnych stosuje się m.in.:
- cegłę pełną i drążoną,
- pustaki ceramiczne,
- bloczki z betonu komórkowego,
- bloczki silikatowe,
- bloczki betonowe.
Czym różni się od innych technologii?
Technologia tradycyjna różni się od technologii prefabrykowanej tym, że ściana powstaje na placu budowy z pojedynczych elementów, a nie z gotowych wielkowymiarowych płyt. Różni się też od lekkiej zabudowy szkieletowej, gdzie podstawą jest ruszt stalowy lub drewniany i okładziny, np. płyty gipsowo-kartonowe.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach z rysunkami należy szukać ściany z elementów murowych ułożonych warstwowo. Jeśli widać cegły, pustaki lub bloczki połączone zaprawą, jest to zwykle ściana wykonana w technologii tradycyjnej.