Spoiwa powietrzne
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Spoiwa powietrzne to materiały wiążące, które twardnieją i uzyskują wytrzymałość głównie na powietrzu. Nie są przeznaczone do trwałego wiązania w środowisku wodnym, ponieważ woda może pogarszać ich właściwości lub wypłukiwać składniki.
Przykłady spoiw powietrznych
Do typowych spoiw powietrznych zalicza się:
- wapno palone,
- wapno gaszone,
- wapno hydratyzowane,
- gips budowlany,
- spoiwa magnezjowe.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozróżnienie wapna powietrznego od wapna hydraulicznego. Wapno palone, gaszone i hydratyzowane należą do grupy wapien powietrznych, natomiast wapno hydrauliczne nie jest spoiwem powietrznym.
Jak twardnieje wapno powietrzne?
Wapno powietrzne twardnieje przez reakcję z dwutlenkiem węgla z powietrza. Proces ten nazywa się karbonatyzacją. W jego wyniku wodorotlenek wapnia przekształca się w węglan wapnia, który nadaje zaprawie twardość.
Zastosowanie
Spoiwa powietrzne stosuje się głównie w robotach wykończeniowych i murarskich, np. do:
- zapraw wapiennych,
- tynków wewnętrznych,
- prac konserwatorskich,
- bielenia i przygotowania podłoży.
Najważniejsze do zapamiętania
Jeżeli pytanie brzmi: „Wśród spoiw powietrznych nie znajduje się wapno…”, poprawna odpowiedź to wapno hydrauliczne, ponieważ należy ono do spoiw hydraulicznych.