Trwałość elementów konstrukcyjnych
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Trwałość elementu konstrukcyjnego to przewidywany czas, przez jaki element zachowuje wymaganą nośność, stateczność i przydatność użytkową przy normalnej eksploatacji oraz prawidłowej konserwacji.
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać trwałość materiałów murowych od trwałości drewna. Elementy murowane, szczególnie wykonane z cegły ceramicznej, są zwykle trwalsze od elementów drewnianych, ponieważ są mniej podatne na korozję biologiczną, ogień i uszkodzenia eksploatacyjne.
Porównanie typowych elementów
- Ściana murowana z cegły ceramicznej – bardzo trwała; ceramika jest odporna na ściskanie, starzenie i działanie wielu czynników atmosferycznych. Przy poprawnym wykonaniu i zabezpieczeniu przed wilgocią może pracować przez bardzo długi czas.
- Ściana murowana z bloczków gazobetonowych – również trwała, ale gazobeton ma większą porowatość i wymaga dobrej ochrony przed zawilgoceniem.
- Więźba dachowa drewniana – jej trwałość zależy od jakości drewna, impregnacji, wentylacji i ochrony przed wilgocią oraz owadami.
- Schody wewnętrzne drewniane – są narażone na intensywne użytkowanie, ścieranie i uszkodzenia mechaniczne, dlatego mają zwykle krótszy okres trwałości niż ściany konstrukcyjne.
Wniosek egzaminacyjny
Spośród podanych elementów najdłuższy czas trwałości ma ściana murowana z cegły ceramicznej. Wynika to z dużej trwałości ceramiki budowlanej, wysokiej odporności na ściskanie oraz mniejszej podatności na degradację niż w przypadku drewna.