Więźba kleszczowo-płatwiowa to drewniana konstrukcja dachu stosowana najczęściej przy większych rozpiętościach budynków. Jej cechą charakterystyczną jest występowanie płatwi, czyli poziomych belek podpierających krokwie, oraz kleszczy, czyli par belek obejmujących słupy i krokwie z obu stron.
Główne elementy konstrukcji
- krokwie – ukośne belki tworzące spadek połaci dachowej,
- płatwie – poziome belki podpierające krokwie,
- słupy – pionowe elementy przenoszące obciążenia z płatwi,
- kleszcze – podwójne belki usztywniające konstrukcję, obejmujące słupy i krokwie,
- murłaty – belki oparte na ścianach, na których spoczywają dolne końce krokwi.
Jak rozpoznać na rysunku?
Na schemacie więźby kleszczowo-płatwiowej widać zwykle pionowe słupy, poziome płatwie podpierające krokwie oraz kleszcze łączące i usztywniające układ. Konstrukcja nie opiera się wyłącznie na parach krokwi, lecz ma dodatkowe podpory wewnętrzne.
Różnica względem innych więźb
- krokwiowo-belkowa – najprostsza, bez słupów i płatwi pośrednich,
- jętkowa – posiada jętkę, czyli poziomą belkę łączącą parę krokwi,
- kratowa – ma układ prętów tworzących kratownicę,
- kleszczowo-płatwiowa – ma płatwie, słupy i kleszcze.
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozpoznanie elementów: jeśli widoczne są słupy podpierające płatwie oraz kleszcze spinające konstrukcję, poprawną odpowiedzią jest więźba kleszczowo-płatwiowa.