Współczynnik obciążenia γf
Słownik kwalifikacji BUD.25 - Organizacja, kontrola i sporządzanie kosztorysów robót wykończeniowych w budownictwie
Współczynnik obciążenia γf służy do przeliczenia obciążenia charakterystycznego na obciążenie obliczeniowe. Uwzględnia niepewność wartości obciążenia i zwiększa jego wartość przyjmowaną do sprawdzeń konstrukcyjnych.
Podstawowy wzór
Obciążenie obliczeniowe wyznacza się ze wzoru:
qᵈ = γf · qᵏ
Gdzie:
- qᵈ – obciążenie obliczeniowe,
- qᵏ – obciążenie charakterystyczne,
- γf – współczynnik obciążenia odczytany z normy lub tabeli.
Jak dobrać γf z tabeli?
Najpierw trzeba ustalić rodzaj obciążenia, np. obciążenie zmienne, śniegiem, wiatrem albo ciężar urządzeń. Następnie dobiera się przedział wartości obciążenia charakterystycznego.
Przykład: dla obciążenia technologicznego równomiernie rozłożonego:
- do 2,00 kN/m² → γf = 1,4,
- ponad 2,00 do 5,00 kN/m² → γf = 1,3,
- ponad 5,00 kN/m² → γf = 1,2.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli obciążenie zmienne charakterystyczne stropu w muzeum wynosi 4 kN/m², to mieści się w przedziale ponad 2,00 do 5,00 kN/m².
Z tabeli przyjmujemy:
γf = 1,3
Obliczenie:
qᵈ = 1,3 · 4 kN/m² = 5,2 kN/m²
Odpowiedź: 5,2 kN/m².
Najczęstszy błąd
Nie należy wybierać współczynnika tylko dlatego, że obciążenie jest zmienne. Trzeba jeszcze sprawdzić dokładny rodzaj obciążenia i właściwy przedział wartości w tabeli.