Klinkier magnezytowy
Słownik kwalifikacji CES.01 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego
Klinkier magnezytowy to wypalony w wysokiej temperaturze surowiec magnezytowy, którego głównym składnikiem jest tlenek magnezu MgO. Otrzymuje się go ze skały magnezytowej, zawierającej głównie węglan magnezu MgCO₃.
Otrzymywanie
Podczas ogrzewania magnezytu zachodzi rozkład węglanu magnezu:
MgCO₃ → MgO + CO₂
Samo odgazowanie i rozkład węglanu zachodzą już w niższych temperaturach, ale aby uzyskać trwały, spieczony klinkier magnezytowy, potrzebne jest znacznie wyższe wypalanie. W praktyce skałę magnezytową wypala się na klinkier magnezytowy w temperaturze około 1450–1700°C.
Cechy klinkieru magnezytowego
Klinkier magnezytowy powinien mieć:
- wysoką zawartość MgO,
- małą zawartość zanieczyszczeń, szczególnie SiO₂ i Fe₂O₃,
- dobrą odporność ogniową,
- odpowiedni stopień spieczenia,
- stabilność objętościową w wysokiej temperaturze.
Zastosowanie
Klinkier magnezytowy jest podstawowym surowcem do produkcji wyrobów ogniotrwałych zasadowych, np. cegieł i mas magnezytowych. Stosuje się je w urządzeniach pracujących w bardzo wysokich temperaturach, m.in. w hutnictwie, piecach przemysłowych i przemyśle cementowym.
Ważne do zapamiętania
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać temperaturę rozkładu magnezytu od temperatury wypalania na klinkier. Dla klinkieru magnezytowego właściwy zakres to 1450–1700°C.