Kruszarka szczękowa

Kruszarka szczękowa to maszyna stosowana do wstępnego rozdrabniania twardych i średnio twardych surowców mineralnych, np. skał, kwarcu, skaleni lub surowców ceramicznych. Działa głównie przez miażdżenie materiału między dwiema szczękami: jedną nieruchomą i jedną ruchomą.

Zasada działania

Materiał, czyli nadawa, trafia do komory kruszenia od góry. Ruchoma szczęka okresowo zbliża się do szczęki nieruchomej, powodując zgniatanie kawałków surowca. Po zmniejszeniu wymiarów ziarna opadają niżej i opuszczają kruszarkę przez szczelinę wylotową.

Najważniejsze cechy

• nadaje się do kruszenia dużych kawałków surowca,
• stosowana jest zwykle jako kruszarka wstępna,
• daje produkt o ziarnach mniejszych niż nadawa,
• wielkość produktu zależy m.in. od szczeliny wylotowej i stopnia rozdrobnienia.

Stopień rozdrobnienia

W zadaniach egzaminacyjnych często wykorzystuje się zależność:

i = D / d

Gdzie:
- i – stopień rozdrobnienia,
- D – średni wymiar ziaren nadawy,
- d – średni wymiar ziaren produktu.

Jeżeli trzeba obliczyć wielkość ziarna po rozdrobnieniu, przekształca się wzór:

d = D / i

Przykład: jeżeli nadawa ma średnio 240 mm, a stopień rozdrobnienia wynosi 6, to produkt będzie miał średnio:

d = 240 mm / 6 = 40 mm.

Znaczenie w ceramice

W przemyśle ceramicznym kruszarki szczękowe przygotowują surowce do dalszego mielenia, przesiewania lub mieszania. Dzięki wstępnemu rozdrobnieniu łatwiej uzyskać odpowiednie uziarnienie mas ceramicznych.