Mielenie surowców na mokro
Słownik kwalifikacji CES.01 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego
Mielenie surowców na mokro to proces rozdrabniania surowców ceramicznych w obecności wody, najczęściej w młynie kulowym. Celem jest uzyskanie zawiesiny, czyli gęstwy lub barbotyny, o odpowiednim uziarnieniu i właściwościach technologicznych.
Typowa kolejność czynności
W procesie egzaminacyjnym ważna jest kolejność operacji:
- Przygotowanie młyna kulowego – sprawdza się stan urządzenia, czystość wnętrza, mielniki, zamknięcia i zabezpieczenia.
- Zasypanie zestawu surowców i wody – do młyna wprowadza się odważone surowce oraz odpowiednią ilość wody zgodnie z recepturą.
- Mielenie do określonej granulacji – młyn pracuje przez określony czas, a mielniki rozdrabniają surowce przez uderzanie i ścieranie.
- Kontrola gęstwy na sicie – po zakończeniu mielenia sprawdza się, czy zawiesina osiągnęła wymaganą drobność. Jest to czynność kontrolna wykonywana na końcu procesu.
Dlaczego kontrola na sicie jest ostatnia?
Kontrola uziarnienia ma sens dopiero po zakończeniu mielenia. Jeśli na sicie pozostaje zbyt dużo nadziarna, oznacza to, że surowce nie zostały dostatecznie rozdrobnione i proces może wymagać przedłużenia.
Na co zwrócić uwagę?
- właściwy stosunek surowców, wody i mielników,
- czas mielenia,
- szczelność młyna,
- jednorodność gęstwy,
- wynik kontroli pozostałości na sicie.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać: najpierw przygotowanie i załadunek, potem mielenie, a na końcu kontrola gęstwy na sicie.