Przesiewacz wibracyjny

Przesiewacz wibracyjny to urządzenie służące do rozdzielania materiału sypkiego na frakcje ziarnowe za pomocą sit wprawianych w drgania. W przemyśle ceramicznym stosuje się go m.in. do przesiewania surowców rozdrobnionych, mas proszkowych, granulatu oraz składników szkliw.

Budowa i cechy rozpoznawcze

Typowy przesiewacz wibracyjny składa się z:
- obudowy lub osłony, często wykonanej z blachy,
- jednego lub kilku sit o określonej wielkości oczek,
- mechanizmu wibracyjnego, który wprawia sita w drgania,
- króćców lub wysypów dla poszczególnych frakcji,
- klap rewizyjnych i roboczych.

W pytaniach egzaminacyjnych ważną wskazówką jest opis: urządzenie osłonięte blachą, uszczelnione przed pyleniem, z roboczymi otworami zamykanymi pyłoszczelnymi klapami. Takie cechy są typowe dla przesiewacza, ponieważ podczas przesiewania suchych materiałów powstaje pył, który trzeba ograniczyć ze względów technologicznych i BHP.

Zasada działania

Materiał trafia na powierzchnię sita. Drgania powodują jego przemieszczanie i rozwarstwianie. Ziarna mniejsze od oczek przechodzą przez sito, a większe pozostają na nim i są odprowadzane osobnym wylotem. Dzięki temu można uzyskać materiał o wymaganym uziarnieniu.

Zastosowanie w ceramice

Przesiewacz wibracyjny stosuje się do:
- klasyfikacji ziarnowej surowców ceramicznych,
- usuwania nadziarna i zanieczyszczeń,
- kontroli jakości mas proszkowych,
- przygotowania materiałów do dalszych operacji technologicznych.

Odróżnienie od innych urządzeń

Przesiewacz nie rozdrabnia materiału, lecz go sortuje według wielkości ziaren. Kruszarka szczękowa rozdrabnia przez zgniatanie, gniotownik mokry przerabia materiał z dodatkiem wody, a strugacz glin służy do skrawania lub przygotowania gliny.