Pytania pomocnicze - CES.01

Oznacza on, że masa surowca, masa mielników i masa wody są równe. Jeśli jeden składnik ma 800 kg, to każdy z pozostałych również powinien mieć 800 kg.

Ponieważ w podanym stosunku wagowym surowiec i mielniki mają jednakowe udziały: 1:1. Masa mielników wynosi 800 kg, więc masa surowca także wynosi 800 kg.

Wody należy dodać tyle samo, ile wynosi masa surowca i mielników. Przy 800 kg mielników będzie to 800 kg wody.

Stosunek wagowy odnosi się do masy składników, np. kilogramów. Stosunek objętościowy odnosi się do objętości, np. litrów lub metrów sześciennych.

Najpierw należy odczytać stosunek składników, a następnie porównać znaną masę z odpowiadającą jej częścią stosunku. Jeśli części są równe, masy składników są takie same.

Mielniki to elementy rozdrabniające, najczęściej kule ceramiczne, stalowe lub krzemienne. Podczas obrotu bębna uderzają i ścierają surowiec, powodując jego mielenie.

Powinno być lśniące, przeźroczyste, bezbarwne, gładkie i szczelne. Ważna jest też odporność chemiczna oraz bezpieczeństwo w kontakcie z żywnością.

Szkliwo surowe przygotowuje się bez wcześniejszego stapiania składników w frytę. Jest mieszaniną odpowiednio dobranych i zmielonych surowców mineralnych.

Ponieważ jednym z ważnych składników jest skaleń, który działa jako topnik. Ułatwia powstanie szklistej powłoki podczas wypalania.

Pozwala zachować naturalną biel i estetykę porcelany. Nie zakrywa czerepu ani dekoracji wykonanych pod szkliwem.

Szkliwo frytowane zawiera składniki wcześniej stopione i szybko schłodzone w postaci fryty. Szkliwo surowe powstaje bez tego etapu, z bezpośrednio zmielonych surowców.

Związki ołowiu mogą być niebezpieczne w kontakcie z żywnością, dlatego w naczyniach użytkowych unika się ich stosowania. Porcelana stołowa wykorzystuje głównie szkliwa skaleniowe.

Mogą pojawić się spękania włoskowate, odpryski, łuszczenie szkliwa, matowość lub nierówna powierzchnia. Wynikają one m.in. z niezgodności rozszerzalności cieplnej szkliwa i czerepu.

Wózek widłowy jest urządzeniem stwarzającym zagrożenie podczas pracy. Nieprawidłowa konserwacja może doprowadzić do awarii i wypadku, dlatego wymagane są odpowiednie kwalifikacje.

Operator obsługuje wózek i wykonuje podstawową kontrolę przed pracą. Konserwator wykonuje czynności techniczne, naprawy i konserwację wymagającą uprawnień.

Nie, jeśli nie ma odpowiednich uprawnień konserwacyjnych. Sama kwalifikacja operatora nie uprawnia do wykonywania napraw układu hamulcowego.

Powinien sprawdzić ogólny stan techniczny, hamulce, układ kierowniczy, widły, ogumienie, sygnały ostrzegawcze oraz czy nie ma wycieków.

Należy przerwać użytkowanie wózka, zabezpieczyć go przed dalszą eksploatacją i zgłosić usterkę osobie odpowiedzialnej lub uprawnionemu konserwatorowi.

UDT sprawuje dozór nad urządzeniami technicznymi, kontroluje ich bezpieczną eksploatację oraz potwierdza kwalifikacje osób w określonych zakresach.

Woda zarobowa to woda dodawana do surowców ceramicznych w celu uzyskania odpowiedniej konsystencji masy do formowania lub prasowania.

Dla mas suchych zawartość wody zarobowej wynosi zwykle 2–6%.

Niska zawartość wody umożliwia prasowanie masy i ogranicza skurcz oraz odkształcenia podczas suszenia.

Masy suche stosuje się głównie do formowania przez prasowanie, zwłaszcza przy produkcji płytek, kształtek i wyrobów technicznych.

Masy suche zawierają mało wody i są słabo plastyczne, natomiast masy plastyczne mają większą wilgotność i można je formować przez ugniatanie, toczenie lub wytłaczanie.

Nadmiar wody zwiększa skurcz suszenia, wydłuża suszenie i może powodować pęknięcia lub deformacje wyrobów.

Upłynniacze nadają masie odpowiednią płynność, dzięki czemu można ją wlewać do form. Taka masa jest przeznaczona głównie do formowania przez odlewanie.

Masa lejna ma postać płynnej zawiesiny i służy do odlewania. Masa plastyczna jest wilgotna i podatna na odkształcanie, ale nie ma konsystencji umożliwiającej swobodne wlewanie.

Zmniejszają lepkość masy i poprawiają jej płynność. Pozwalają uzyskać masę lejną bez nadmiernego zwiększania ilości wody.

Tak. W masach ceramicznych stosuje się zarówno upłynniacze organiczne, jak i nieorganiczne, zależnie od rodzaju masy i wymaganych właściwości technologicznych.

Masy lejne stosuje się przede wszystkim do odlewania w formach, często gipsowych. Forma odbiera wodę z masy, co umożliwia utworzenie ścianki wyrobu.

Masa sypka ma postać proszku lub granulatu i nie jest płynną zawiesiną. Obecność upłynniaczy wskazuje na przygotowanie masy o konsystencji lejnej.

Drobne cząstki pyłu mogą być wdychane i osadzać się w płucach. Długotrwałe narażenie prowadzi głównie do chorób układu oddechowego.

Mogą wystąpić przewlekłe podrażnienia dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli oraz pylica płuc. Szczególnie groźna jest pylica krzemowa związana z pyłem zawierającym krzemionkę.

Najwięcej pyłu powstaje podczas kruszenia, mielenia, przesiewania, przesypywania i transportu materiałów sypkich. Dotyczy to zwłaszcza surowców suchych i drobnoziarnistych.

Stosuje się wentylację miejscową, instalacje odpylające, obudowy maszyn oraz szczelne przenośniki. Celem jest usunięcie pyłu u źródła jego powstawania.

Najważniejsze są półmaski lub maski przeciwpyłowe dobrane do rodzaju pyłu. Mogą być też potrzebne okulary ochronne i odzież robocza.

Pył kwarcowy może zawierać wolną krzemionkę, która przy długotrwałym wdychaniu uszkadza płuca. Może prowadzić do pylicy krzemowej.

To płynna masa ceramiczna przeznaczona do odlewania wyrobów porcelanowych, najczęściej w formach gipsowych. Zawiera surowce ceramiczne, wodę oraz niewielką ilość dodatków upłynniających.

Typowa masa lejna porcelanowa zawiera około 35% wody w stosunku do masy suchych składników.

Zawartość elektrolitów wynosi zwykle około 0,5% w stosunku do suchych składników. Są to dodatki stosowane w małych ilościach.

Elektrolity poprawiają lejność masy i zmniejszają jej lepkość. Pozwalają uzyskać płynną masę bez dodawania nadmiernej ilości wody.

Nadmiar wody wydłuża suszenie, zwiększa skurcz i może pogorszyć jakość odlewu. Może też sprzyjać powstawaniu wad podczas suszenia i wypalania.

Należy pamiętać proporcję orientacyjną: około 35% wody i około 0,5% elektrolitów w stosunku do suchych składników. Odpowiedzi z 5,5% elektrolitów są zawyżone.

Sprawdza się je, aby upewnić się, że masa jest dobrze rozdrobniona i nie zawiera grudek ani zanieczyszczeń. Ma to wpływ na jakość powierzchni i jednorodność wyrobu.

Stosuje się sito o wielkości oczka 0,063 mm. Jest to wartość najczęściej wymagana w pytaniach egzaminacyjnych z tego zakresu.

Oczko 1 mm jest zbyt duże i przepuściłoby ziarna, które są za grube dla dobrze przygotowanej gęstwy porcelanowej. Kontrola byłaby wtedy niedokładna.

Mogą pojawić się chropowatość powierzchni, plamy, pęknięcia, niejednorodny czerep oraz problemy podczas formowania. Grube cząstki pogarszają jakość wyrobu.

Gęstwa porcelanowa to wodna zawiesina surowców ceramicznych używana m.in. do formowania wyrobów porcelanowych. Powinna mieć odpowiednią lejność, jednorodność i rozdrobnienie.

Kontrola uziarnienia dotyczy wielkości cząstek stałych w masie, a kontrola wilgotności ilości wody. Oba parametry wpływają na właściwości technologiczne masy.

Podajnik ślimakowy służy do ciągłego transportu i równomiernego podawania materiałów sypkich do kolejnych urządzeń technologicznych, np. mieszarek, młynów lub zbiorników.

Obracający się ślimak przesuwa materiał w sposób ciągły i kontrolowany. Dzięki temu strumień materiału może być stosunkowo jednostajny.

Składa się głównie z koryta lub rury, wału ślimakowego ze spiralą, napędu, zasypu oraz wylotu materiału.

Podajnik taśmowy transportuje materiał na taśmie, zwykle na większe odległości. Podajnik ślimakowy przesuwa materiał za pomocą obracającej się spirali i dobrze nadaje się do kontrolowanego podawania materiałów sypkich.

Waga z podajnikiem taśmowym służy głównie do pomiaru masy i dozowania ilościowego materiału. Podajnik ślimakowy jest typowym urządzeniem do jednostajnego podawania materiałów sypkich.

Najczęściej są to materiały sypkie i drobnoziarniste, np. proszki ceramiczne, piaski, gliny rozdrobnione, dodatki mineralne lub inne surowce stosowane w produkcji ceramicznej.

Przerobienie masy oznacza jej mechaniczne ujednorodnienie, rozcieranie grudek i poprawę plastyczności. Dzięki temu masa lepiej nadaje się do formowania.

Mieszadło planetarne przede wszystkim miesza składniki. Przecierak dodatkowo rozciera i przerabia masę, dlatego lepiej pasuje do określenia „wymieszanie i przerobienie masy”.

Zasilacz skrzyniowy służy do równomiernego podawania surowca lub masy do kolejnych urządzeń. Nie jest urządzeniem przeznaczonym głównie do przerabiania masy.

Przecierak stosuje się głównie do mas plastycznych lub półplastycznych, które wymagają ujednorodnienia przed dalszą obróbką. Pomaga uzyskać masę bez grudek i lokalnych różnic składu.

Dobrze przerobiona masa ma równomierną strukturę i wilgotność, co zmniejsza ryzyko pęknięć, deformacji oraz wad podczas suszenia i wypalania.

Przecierak służy do przerabiania i ujednorodniania masy ceramicznej. Gniotownik suchy jest związany głównie z rozdrabnianiem materiałów suchych.