Raku

Raku to technika wypalania wyrobów ceramicznych, w której rozgrzany wyrób wyjmuje się z pieca w wysokiej temperaturze, zwykle około 900–1100°C, a następnie umieszcza w materiale palnym, np. trocinach, liściach, papierze lub słomie. W kontakcie z materiałem palnym zachodzi redukcja, czyli ograniczenie dostępu tlenu i reakcje chemiczne wpływające na barwę czerepu oraz szkliwa.

Przebieg techniki raku

Typowy proces obejmuje:
- uformowanie i wysuszenie wyrobu,
- wstępny wypał na biskwit,
- naniesienie szkliwa raku,
- szybkie nagrzanie w piecu,
- wyjęcie rozgrzanego wyrobu szczypcami,
- umieszczenie go w materiale palnym,
- schłodzenie i oczyszczenie powierzchni.

Efekty dekoracyjne

Raku daje charakterystyczne, często niepowtarzalne efekty:
- spękania szkliwa, tzw. krakelura,
- metaliczne połyski,
- przyciemnienia nieszkliwionych części czerepu,
- nieregularne przebarwienia zależne od atmosfery redukcyjnej.

Ważne cechy

Technika raku jest stosowana głównie w ceramice artystycznej i dekoracyjnej. Nie jest typową metodą produkcji wyrobów użytkowych przeznaczonych do kontaktu z żywnością, ponieważ szkliwa i czerep mogą być porowate oraz mniej odporne mechanicznie.

Zapamiętaj na egzamin

Jeśli w pytaniu pojawia się wyjęcie gorącego wyrobu z pieca i redukcja w materiale palnym, np. trocinach, chodzi o technikę raku.