Suszarnia rozpyłowa
Słownik kwalifikacji CES.01 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego
Suszarnia rozpyłowa to urządzenie stosowane do suszenia ciekłych lub półciekłych zawiesin ceramicznych, np. barbotyn, szlamów i gęstw. W przemyśle ceramicznym służy przede wszystkim do otrzymywania sypkiego granulatu z masy ceramicznej.
Zasada działania
Materiał w postaci zawiesiny jest rozpylany w komorze suszarniczej na bardzo drobne krople. Do komory doprowadzane jest gorące powietrze lub spaliny. Dzięki dużej powierzchni kontaktu kropli z czynnikiem suszącym woda szybko odparowuje, a powstają drobne, suche cząstki lub granulat.
Typowy przebieg procesu:
- doprowadzenie barbotyny lub gęstwy do dyszy albo wirującego rozpylacza,
- rozpylenie materiału w komorze suszarni,
- kontakt z gorącym powietrzem,
- odparowanie wody,
- odbiór suchego proszku lub granulatu.
Zastosowanie w ceramice
Suszarnie rozpyłowe stosuje się głównie wtedy, gdy masa ceramiczna występuje w postaci ciekłej zawiesiny, a produktem ma być materiał sypki o możliwie jednorodnej wilgotności i uziarnieniu. Są ważne m.in. przy przygotowaniu proszków do prasowania płytek ceramicznych.
Ważne cechy
- szybkie suszenie dzięki rozpyleniu materiału,
- możliwość otrzymania granulatu o dobrej sypkości,
- praca ciągła,
- duże znaczenie kontroli temperatury i wilgotności końcowej.
W pytaniach egzaminacyjnych suszarnia rozpyłowa często występuje jako jedna z suszarń przeznaczonych do suszenia surowców i mas ceramicznych, obok suszarni obrotowej.