Szkliwa kamionkowe
Słownik kwalifikacji CES.01 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego
Szkliwa kamionkowe stosuje się do wyrobów kamionkowych, czyli ceramiki wypalanej w wysokiej temperaturze, o spieczonym, mało nasiąkliwym czerepie. W pytaniach egzaminacyjnych ich charakterystyczny opis to: solne lub ziemne, zabarwione.
Najważniejsze cechy
Szkliwa kamionkowe są zwykle:
- wysokotemperaturowe – dopasowane do wypału kamionki,
- odporne chemicznie i mechanicznie,
- często zabarwione, zwłaszcza tlenkami metali, np. żelaza,
- stosowane na wyrobach użytkowych, kanalizacyjnych, gospodarczych i dekoracyjnych.
Szkliwa solne
Szkliwo solne powstaje podczas wypału przez wprowadzenie do pieca soli kuchennej. W wysokiej temperaturze pary sodu reagują z krzemionką i składnikami czerepu, tworząc cienką, szklistą warstwę. Powierzchnia jest często lekko nierówna, błyszcząca, z efektem tzw. „skórki pomarańczy”.
Szkliwa ziemne
Szkliwa ziemne otrzymuje się z naturalnych surowców ilastych lub ziemistych, często zawierających związki żelaza. Dlatego zwykle mają barwy brunatne, brązowe, oliwkowe lub ciemne.
Jak rozpoznać na egzaminie?
Jeżeli w odpowiedziach pojawia się opis: „solne lub ziemne, zabarwione”, należy kojarzyć go ze szkliwami kamionkowymi. Opisy typu „surowe, skaleniowe, lśniące, bezbarwne” częściej odnoszą się do szkliw porcelanowych lub skaleniowych, a nie kamionkowych.