Szkliwa porcelanowe
Słownik kwalifikacji CES.01 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego
Szkliwa porcelanowe to szkliwa stosowane do pokrywania naczyń i wyrobów porcelanowych. Ich zadaniem jest nadanie powierzchni estetycznego wyglądu, szczelności, gładkości oraz odporności chemicznej i mechanicznej.
Typowe cechy szkliw do naczyń porcelanowych
Szkliwa stosowane na naczynia porcelanowe określa się najczęściej jako:
- surowe – przygotowywane z mieszaniny surowców mineralnych, bez wcześniejszego stapiania w postaci fryty,
- skaleniowe – zawierające skaleń jako ważny topnik,
- lśniące – po wypaleniu tworzą błyszczącą powierzchnię,
- przeźroczyste – nie zasłaniają bieli porcelany,
- bezbarwne – nie nadają wyrobowi własnej barwy,
- gładkie – tworzą równą, zwartą i łatwą do mycia powierzchnię.
Dlaczego szkliwo porcelanowe jest skaleniowe?
Skaleń pełni funkcję topnika, czyli składnika obniżającego temperaturę topnienia zestawu szkliwa. Podczas wypalania pomaga utworzyć szklistą, zwartą powłokę dobrze związaną z czerepem porcelanowym.
Znaczenie dla naczyń użytkowych
W przypadku naczyń porcelanowych szkliwo musi być bezpieczne w kontakcie z żywnością, odporne na działanie wody, detergentów i słabych kwasów. Powinno też dobrze współpracować z masą porcelanową, aby nie powstawały wady, takie jak spękania, łuszczenie lub matowość.
Czego nie mylić?
Szkliw porcelanowych do naczyń nie określa się typowo jako ołowiowych, solnych, ziemnych ani matowych. Takie określenia dotyczą innych rodzajów szkliw lub innych technologii ceramicznych.