Wytłaczanie mas ceramicznych
Słownik kwalifikacji CES.01 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu ceramicznego
Wytłaczanie to metoda formowania plastycznych mas ceramicznych, w której masa jest przeciskana przez głowicę i wzornik nadający wyrobowi określony przekrój. Stosuje się ją m.in. przy produkcji cegieł, rur, płytek, kształtek i profili ceramicznych.
Elementy mające wpływ na jakość wyrobu
Najważniejsze części robocze układu wytłaczania to:
- ślimak lub inny układ podający masę,
- głowica, która kieruje i stabilizuje przepływ masy,
- wzornik, który nadaje ostateczny kształt przekroju,
- układ odpowietrzania i zagęszczania masy.
Stan techniczny głowicy i wzornika ma duże znaczenie. Wyrobione, nierówne lub uszkodzone powierzchnie mogą powodować zakłócenia przepływu masy, miejscowe opory oraz nierównomierne formowanie półfabrykatu.
Typowe skutki zużycia głowic i wzorników
Zużycie powierzchni roboczych może być przyczyną:
- pękania półfabrykatu,
- zrywania masy podczas wyjścia z urządzenia,
- niejednorodnej grubości wyrobu,
- zniekształceń przekroju i nierównej powierzchni.
Nie jest natomiast typową przyczyną powstawania struktury spiralnej pasma masy. Taka struktura częściej wiąże się z ruchem ślimaka i sposobem przepływu masy w urządzeniu, a nie bezpośrednio ze zużyciem powierzchni głowicy lub wzornika.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli pytanie dotyczy wyrobionych powierzchni głowic lub wzorników, należy kojarzyć je głównie z wadami kształtu, grubości i ciągłości półfabrykatu, a nie ze spiralnym układem pasma masy.