Barwa żaru to orientacyjny wskaźnik temperatury panującej we wnętrzu pieca lub rozgrzanego materiału. W hutnictwie szkła obserwacja barwy wnętrza pieca może pomóc ocenić, czy warunki są zbliżone do wymaganych dla topienia masy szklanej.
Zależność barwy od temperatury
Im wyższa temperatura, tym jaśniejsza staje się barwa rozgrzanego wnętrza pieca:
- czerwona ciemna – niższa temperatura żaru,
- czerwona jasna – temperatura wyższa, ale nadal niewystarczająca dla intensywnego wytopu szkła,
- żółta jasna – bardzo wysoka temperatura,
- biała lśniąca – temperatura najwyższa, charakterystyczna dla temperatur powyżej około 1350°C.
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących pieca do wytopu szkła należy zapamiętać: jeżeli temperatura w piecu wynosi powyżej 1350°C, wnętrze pieca ma barwę białą lśniącą.
Znaczenie praktyczne
Ocena temperatury po barwie jest metodą orientacyjną. Może być pomocna dla doświadczonego pracownika, ale nie zastępuje pomiaru przyrządami, np. pirometrem. Na odbiór barwy wpływają m.in. oświetlenie, stan wyłożenia ogniotrwałego, skład atmosfery pieca oraz sposób obserwacji.
Najważniejsze do zapamiętania
- Barwa żaru zmienia się od czerwonej do białej wraz ze wzrostem temperatury.
- Biała lśniąca barwa oznacza temperaturę powyżej 1350°C.
- W piecach szklarskich tak wysoka temperatura jest związana z procesem topienia masy szklanej.