Czym jest ciągnienie szkła?
Ciągnienie szkła to technika formowania wyrobów szklanych polegająca na wyciąganiu uplastycznionej masy szklanej w długi wyrób o stałym przekroju. Metodą tą wykonuje się przede wszystkim rury szklane, pręty, kapilary, włókna oraz profile szklane.
Na czym polega proces?
Masa szklana o odpowiedniej lepkości jest pobierana ze strefy roboczej pieca lub z urządzenia zasilającego, a następnie ciągnięta w sposób ciągły. Kształt przekroju wyrobu zależy od zastosowanego układu formującego, np. dyszy, pierścienia lub trzpienia.
W przypadku rur szklanych stosuje się doprowadzenie powietrza lub trzpień, który umożliwia utworzenie pustej przestrzeni wewnątrz wyrobu. Po uformowaniu wyrób jest chłodzony, stabilizowany wymiarowo i cięty na odpowiednie długości.
Cechy wyrobów ciągnionych
Wyroby otrzymane przez ciągnienie mają zwykle:
- dużą długość,
- stały przekrój poprzeczny,
- gładką powierzchnię,
- powtarzalne wymiary,
- kształt rurowy, prętowy lub profilowy.
Na ilustracjach egzaminacyjnych ciągnienie często rozpoznaje się po długich rurach szklanych albo prętach ułożonych równolegle.
Jak odróżnić od innych technik?
Ciągnienia nie należy mylić z prasowaniem, które służy do formowania wyrobów w formach pod naciskiem, np. talerzy lub izolatorów. Nie jest to także odlewanie, gdzie szkło wlewa się do formy lub na powierzchnię. Rozwiercanie jest natomiast obróbką mechaniczną, a nie podstawową techniką formowania szkła.