Dobór pieca do hartowania szkła polega na sprawdzeniu, czy dane urządzenie spełnia wymagania technologiczne dla konkretnego zlecenia. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej analizuje się maksymalne wymiary formatki oraz wydajność pieca podaną w m² na dobę.
Najważniejsze kryteria doboru
Przy wyborze pieca należy sprawdzić:
- długość formatki – nie może być większa niż maksymalna długość dopuszczalna dla pieca,
- szerokość formatki – nie może przekraczać maksymalnej szerokości roboczej pieca,
- łączną powierzchnię szkła do obróbki,
- wydajność pieca – zwykle podawaną jako liczba m² szkła możliwa do zahartowania w ciągu 24 godzin.
Obliczanie powierzchni formatek
Powierzchnię jednej formatki oblicza się ze wzoru:
powierzchnia = długość × szerokość
Dla formatki 0,8 × 1,0 m:
0,8 × 1,0 = 0,8 m²
Dla 500 sztuk:
500 × 0,8 = 400 m²
Ta wartość pozwala oszacować czas potrzebny na wykonanie zlecenia przy znanej wydajności pieca.
Jak analizować tabelę?
Najpierw należy odrzucić piece, które nie mieszczą formatki pod względem wymiarów. Jeżeli formatka ma 1,0 m długości i 0,8 m szerokości, piec musi mieć co najmniej takie wartości graniczne. W przykładzie piece I, II i III mają zbyt małą dopuszczalną szerokość. Warunek wymiarowy spełnia tylko piec IV, ponieważ dopuszcza formatki o długości do 1,10 m i szerokości do 0,85 m.
Wniosek
Nawet jeśli w tabeli występuje wydajność, podstawowym warunkiem jest możliwość fizycznego umieszczenia formatki w piecu. Jeżeli tylko jeden piec spełnia wymagania wymiarowe, to właśnie on jest właściwym wyborem.