Formowanie ręczne szkła polega na nadawaniu kształtu gorącej masie szklanej przez hutnika, zwykle przy użyciu piszczeli hutniczej, nabieraka, szczypiec, nożyc, form pomocniczych i narzędzi modelujących. Jest typowe dla wyrobów artystycznych, dekoracyjnych i krótkich serii produkcyjnych.
Cechy wyrobów formowanych ręcznie
Wyroby wykonane ręcznie często mają cechy, które odróżniają je od produkcji maszynowej:
- niewielkie różnice wymiarów między egzemplarzami,
- drobne nieregularności kształtu,
- elementy doklejane na gorąco, np. uszy, nóżki, ogonki, ozdoby,
- ślady pracy narzędzi hutniczych,
- bardziej dekoracyjny lub artystyczny charakter.
Przykładem może być szklana figurka, naczynie ozdobne albo skarbonka w kształcie zwierzęcia. Takie wyroby trudno wykonać w pełni automatycznie, ponieważ mają złożony, indywidualny kształt i dodatkowe elementy.
Różnica względem formowania maszynowego
W produkcji maszynowej szkło jest zwykle prasowane, wydmuchiwane automatycznie lub formowane w zamkniętych formach. Wyroby są wtedy powtarzalne, mają regularny kształt i często występują w dużych seriach, np. pustaki szklane, proste naczynia użytkowe, butelki lub słoiki.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli w pytaniu trzeba rozpoznać wyrób uformowany ręcznie, zwróć uwagę na przedmioty o charakterze ozdobnym, nieregularnym, z doklejanymi detalami. Wśród wyrobów przedstawionych na ilustracjach najczęściej ręcznie formowany będzie wyrób artystyczny, a nie standardowy element budowlany lub seryjne naczynie.