Formowanie wytłaczająco-wydmuchujące to sposób mechanicznego formowania wyrobów szklanych, stosowany głównie do produkcji opakowań szklanych z otworem o stosunkowo dużej średnicy, np. słojów.
Metoda ta łączy dwa etapy:
- wytłaczanie, czyli nadanie porcji masy szklanej wstępnego kształtu za pomocą tłocznika,
- wydmuchiwanie, czyli ostateczne uformowanie wyrobu sprężonym powietrzem w formie właściwej.
Przebieg procesu
- Do formy przedwstępnej trafia porcja ciekłej masy szklanej.
- Tłocznik wciska masę i formuje kształt przedformy, zwłaszcza część ustnikową.
- Przedforma jest przenoszona do formy właściwej.
- Sprężone powietrze wydmuchuje szkło do ścianek formy, nadając wyrobowi końcowy kształt.
- Wyrób jest chłodzony i przekazywany do dalszej obróbki, np. odprężania.
Jakie wyroby wykonuje się tą metodą?
Najczęściej są to wyroby opakowaniowe, takie jak:
- słoje,
- niektóre butelki o szerokim otworze,
- opakowania szklane wymagające dokładnego uformowania szyjki i gwintu.
Dlaczego poprawną odpowiedzią jest słój?
Słój ma kształt wyrobu drążonego i szeroki otwór, dlatego dobrze nadaje się do formowania wytłaczająco-wydmuchującego. Dla porównania: luksfery i popielnice częściej wykonuje się przez prasowanie, a kieliszki innymi metodami formowania, zależnie od typu wyrobu.