Metoda Dannera to sposób ciągłego wytwarzania rur szklanych z masy szklanej. Jest jedną z metod, które na egzaminie mogą być mylone ze sposobem przelewowym lub metodą Vello.
Zasada działania
W metodzie Dannera ciekła masa szklana wypływa z zasilacza na lekko pochyloną, obracającą się rurę ceramiczną zwaną piszczelem Dannera. Masa rozprowadza się po jej powierzchni, tworząc rękaw szklany. Do wnętrza piszczeli doprowadzane jest powietrze, które pomaga uformować otwór rury.
Następnie uformowana rura jest ciągniona mechanicznie przez urządzenia odbierające. W czasie ciągnienia następuje wydłużenie i zmniejszenie średnicy rury.
Cechy rozpoznawcze metody Dannera
- obecność pochylonej, obracającej się piszczeli,
- masa szklana spływa na zewnętrzną powierzchnię piszczeli,
- rura jest formowana jako ciągły wyrób rurowy,
- średnicę i grubość ścianki reguluje się m.in. prędkością ciągnienia, ilością masy i ciśnieniem powietrza.
Różnica względem sposobu przelewowego
W sposobie przelewowym charakterystyczne jest formowanie rury z masy szklanej przepływającej przez układ przelewowy i elementy kształtujące. W metodzie Dannera kluczowym elementem jest natomiast obracająca się piszczel, po której spływa masa szklana.
Zastosowanie
Metoda Dannera służy do produkcji rur szklanych, np. do zastosowań laboratoryjnych, technicznych i opakowaniowych.