Metoda Fourcaulta to klasyczny sposób pionowego ciągnienia szkła płaskiego. Polega na wyciąganiu z masy szklanej ciągłej taśmy szkła przez specjalną szczelinową kształtkę ogniotrwałą, nazywaną debiteuse.
Na czym polega proces?
Masa szklana znajduje się w wannie szklarskiej. W pobliżu powierzchni umieszcza się debiteuse, czyli element z podłużną szczeliną. Przez tę szczelinę wypływa masa, która jest chwytana i ciągniona pionowo ku górze. Powstająca taśma szkła przechodzi przez walce prowadzące, jest chłodzona i kierowana do dalszego odprężania.
Cechy rozpoznawcze
Metodę Fourcaulta można rozpoznać po:
- pionowym kierunku ciągnienia tafli,
- obecności dyszy szczelinowej w miejscu formowania taśmy,
- układzie walców ciągnących nad wanną,
- produkcji szkła płaskiego, a nie rur ani wyrobów opakowaniowych.
Fourcault a Pittsburgh
Obie metody dotyczą szkła płaskiego ciągnionego pionowo, dlatego łatwo je pomylić. Najważniejsza różnica egzaminacyjna to sposób formowania taśmy przy powierzchni masy szklanej. W metodzie Fourcaulta kluczowym elementem jest debiteuse, natomiast metoda Pittsburgha ma inny układ formowania i stabilizacji taśmy.
Znaczenie praktyczne
Metody pionowego ciągnienia szkła płaskiego były ważne historycznie w produkcji szyb. Obecnie w wielu zastosowaniach zostały zastąpione przez metodę float, czyli metodę Pilkingtona, która daje szkło o lepszej płaskości i jakości powierzchni.