Metoda Vello to sposób mechanicznego formowania rur szklanych przez ciągnienie masy szklanej przez specjalną dyszę pierścieniową. Jest to jedna z klasycznych metod otrzymywania rur o określonej średnicy zewnętrznej i wewnętrznej.
Zasada działania
W metodzie Vello masa szklana dopływa z kanału zasilającego do głowicy formującej. Następnie wypływa przez pierścieniowy otwór wokół centralnie umieszczonego trzpienia lub rurki. Przez ten trzpień doprowadzane jest powietrze, które tworzy wewnętrzny otwór rury i stabilizuje jej kształt.
Formowana rura jest ciągniona najczęściej pionowo w dół, a jej wymiary zależą od:
- temperatury i lepkości masy szklanej,
- prędkości ciągnienia,
- ilości doprowadzanego powietrza,
- wymiarów dyszy i trzpienia,
- stabilności dopływu masy szklanej.
Cechy rozpoznawcze schematu
Na schematach urządzenia Vello zwykle widać:
- pionowy układ głowicy formującej,
- centralną rurkę lub trzpień doprowadzający powietrze,
- wypływ szkła przez dyszę pierścieniową,
- formowanie rury bezpośrednio pod głowicą.
Różnica względem metody Dannera
W metodzie Dannera szkło spływa na obracający się, pochylony trzpień ceramiczny, z którego jest odciągana rura. W metodzie Vello kluczowy jest natomiast pionowy wypływ przez dyszę pierścieniową z centralnym doprowadzeniem powietrza.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli na rysunku widoczna jest pionowa głowica, centralny trzpień i formowanie rury przez dyszę w dół, należy kojarzyć to z metodą Vello.