Ocena jakości szyb zespolonych i pojedynczych formatek polega na porównaniu zauważonych wad z dopuszczalnymi kryteriami. Najczęściej sprawdza się: rysy, zarysowania włosowate oraz punktowe defekty szkła.
Obszar główny i obszar brzegowy
Szybę dzieli się na:
- obszar brzegowy – pas wokół szyby, zwykle o szerokości równej 10% wymiaru szyby,
- obszar główny – pozostała środkowa część szyby.
Przykład: dla formatki 800 × 800 mm pas brzegowy ma szerokość 80 mm. Wada oddalona od krawędzi o 45 mm znajduje się w obszarze brzegowym, a wada oddalona o 160 mm – w obszarze głównym.
Rysy
Dopuszczalność rys zależy od ich długości i miejsca występowania:
- w obszarze głównym dopuszcza się pojedynczą rysę do 15 mm,
- w obszarze brzegowym dopuszcza się pojedynczą rysę do 30 mm,
- należy sprawdzać także sumę długości wszystkich rys.
Defekty punktowe
Defekty punktowe ocenia się według ich średnicy:
- poniżej 0,5 mm – zwykle dozwolone,
- poniżej 1,0 mm – dozwolone, ale nie w skupiskach,
- poniżej 2,0 mm – dopuszczalne w ograniczonej liczbie,
- powyżej 2,0 mm – niedopuszczalne.
Zasada egzaminacyjna
Najpierw oblicz szerokość obszaru brzegowego, potem ustal położenie wady i porównaj jej wielkość z tabelą. Defekt punktowy o średnicy 2,1 mm jest wadą niedopuszczalną niezależnie od położenia, więc taka formatka jest wadliwa.