Piec szklarski z komorami regeneracyjnymi

Słownik kwalifikacji CES.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu szklarskiego

Piec szklarski z komorami regeneracyjnymi to piec, w którym ciepło ze spalin jest odzyskiwane i wykorzystywane do podgrzewania powietrza doprowadzanego do spalania. Dzięki temu zmniejsza się zużycie paliwa i uzyskuje wysoką temperaturę potrzebną do topienia zestawu szklarskiego.

Budowa

Typowy schemat takiego pieca obejmuje:
- komorę topienia lub wannę pieca, w której znajduje się masa szklana,
- trzon pieca, czyli dolną część przestrzeni roboczej,
- kanały doprowadzające gaz i powietrze,
- komory regeneracyjne umieszczone zwykle przy piecu,
- wypełnienie komór materiałem ogniotrwałym, tzw. kratownicą/szachownicą regeneracyjną.

Zasada działania

Gorące spaliny przepływają przez jedną z komór regeneracyjnych i nagrzewają jej ceramiczne wypełnienie. Po pewnym czasie kierunek przepływu zostaje odwrócony. Zimne powietrze do spalania przechodzi wtedy przez nagrzaną komorę, odbiera ciepło i trafia do palników już podgrzane.

Jak rozpoznać na rysunku?

Na schemacie pieca z komorami regeneracyjnymi należy szukać dużych bocznych lub końcowych komór połączonych kanałami z piecem, często oznaczonych jako prostokątne przestrzenie z krzyżowym lub kratowym wypełnieniem. Właśnie te komory odróżniają piec regeneracyjny od prostszego pieca donicowego lub pieca bez odzysku ciepła.

Znaczenie w eksploatacji

Regeneratory poprawiają sprawność cieplną pieca, stabilizują warunki topienia i umożliwiają ekonomiczną pracę dużych pieców wannowych stosowanych w przemyśle szklarskim.