Rzeźbienie szkła

Słownik kwalifikacji CES.02 - Eksploatacja maszyn i urządzeń przemysłu szklarskiego

Rzeźbienie szkła to metoda zdobienia polegająca na mechanicznym usuwaniu części materiału z powierzchni wyrobu. Wykonuje się rowki, nacięcia, fasety, wzory geometryczne lub ornamenty. Do obróbki stosuje się tarcze, ściernice, kamienie szlifierskie oraz narzędzia z materiałów ściernych.

Cel rzeźbienia

Rzeźbienie pełni funkcję dekoracyjną, ale w przypadku kryształu ołowiowego ma szczególne znaczenie optyczne. Nacięte powierzchnie tworzą wiele płaszczyzn odbijających światło. Dzięki temu wyrób mocniej błyszczy i daje efekt rozszczepienia światła.

Kiedy stosuje się rzeźbienie?

Metodę tę stosuje się przede wszystkim do wyrobów, w których ważne są:
- połysk,
- efekt załamania światła,
- dekoracyjny wygląd,
- podkreślenie przejrzystości szkła.

Najczęściej rzeźbi się szkło kryształowe, zwłaszcza kryształ ołowiowy.

Rzeźbienie a inne metody zdobienia

  • Matowanie zmniejsza przejrzystość i daje powierzchnię mleczną.
  • Złocenie polega na nanoszeniu dekoracji metalicznej, ale nie wykorzystuje głównych właściwości optycznych kryształu.
  • Iryzowanie daje barwną, połyskliwą warstwę na powierzchni.
  • Rzeźbienie najlepiej wykorzystuje zdolność kryształu do odbijania i załamywania światła.

Zapamiętaj

Jeżeli pytanie dotyczy kryształu ołowiowego i jego znakomitych właściwości optycznych, odpowiedzią jest rzeźbienie szkła.