Szkło borokrzemianowe to szkło zawierające znaczną ilość tlenku boru, który wpływa na jego właściwości technologiczne i użytkowe. Jest znane z małego współczynnika rozszerzalności cieplnej, dużej odporności na szok termiczny oraz dobrej odporności chemicznej.
Najważniejsze właściwości
- mała rozszerzalność cieplna,
- wysoka odporność na gwałtowne zmiany temperatury,
- dobra odporność chemiczna,
- wyższe temperatury obróbki niż w przypadku wielu szkieł sodowo-wapniowych,
- zastosowanie w szkłach laboratoryjnych, technicznych i żaroodpornych.
Odprężanie szkła borokrzemianowego
Podczas formowania i chłodzenia w wyrobach szklanych powstają naprężenia wewnętrzne. Aby je zmniejszyć, wyrób poddaje się odprężaniu w piecu odprężającym. W stadium relaksacji naprężeń szkło musi być utrzymywane w odpowiednim zakresie temperatury, aby naprężenia mogły się wyrównać bez deformacji wyrobu.
Dla szkła borokrzemianowego w stadium relaksacji naprężeń należy utrzymywać temperaturę około 800–850 K, czyli w przybliżeniu 527–577°C.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę na jednostkę temperatury. Zakres 800–850 K nie oznacza 800–850°C. Po przeliczeniu na stopnie Celsjusza jest to około 527–577°C. To typowy zakres związany z odprężaniem szkła borokrzemianowego.